راهنمای میدانی

تیک‌تام بازی ساختن یک درآمد، دفاع از آن، و تبدیل‌کردنش به چیزی واقعی است. سه تصمیم اول، همه‌چیز بعد از خودشان را شکل می‌دهند.

تیک‌تام را داخل تلگرام یا در یک مرورگر معمولی باز می‌کنید — چیزی برای نصب وجود ندارد. می‌توانید با تلگرام، با گوگل یا با یک کد ۶ رقمی که برایتان ایمیل می‌کنیم وارد شوید، پس اصلاً به حساب تلگرام نیازی ندارید و رمزی هم نیست که گم شود. اگر از قبل در تلگرام حساب تیک‌تام دارید، در مینی‌اپ به تنظیمات بروید و ایمیلتان را تأیید کنید؛ از آن پس ورود با گوگل و ورود با ایمیل هر دو به همان حساب می‌رسند. برداشت توکن، لغو برداشت و اتصال کیف پول همچنان به مینی‌اپ داخل تلگرام نیاز دارند.

سیارهٔ شما

حساب‌های تازه روی TON شروع می‌کنند، یکی از سه سیارهٔ توکنی کنار بیت‌کوین و اتریوم. هر سیاره نقشهٔ خودش، همسایه‌های خودش و کریپتوی خودش را در دل زمین دارد. اورفان سیارهٔ شروع نیست: جایی است که بازیکنان غیرفعال به آن فرستاده می‌شوند.

موقعیت شما

روی سیاره‌تان یک مختصات را اشغال می‌کنید. فاصله واقعی است: چه کسی می‌تواند به شما برسد، شما به چه کسی می‌رسید، و یک حمله چقدر می‌ارزد — همه به آن بستگی دارد. بعداً می‌توانید جابه‌جا شوید، اما با موقعیت اولتان مثل یک انتخاب برخورد کنید، نه یک اتفاق.

ساعت اول شما

1. اولین کارتتان را بخرید. کارت‌ها همان چیزی هستند که وقتی نیستید سکه تولید می‌کنند — هیچ کار دیگری در ساعت اول به این اندازه مهم نیست.
2. کارهای بخش وظایف را انجام دهید. ارزان‌ترین سکه‌های بازی همین‌جاست.
3. پیش از حمله به هر چیزی، نقشه را باز کنید و اطراف را ببینید. دیدنِ محله رایگان است؛ دیده‌شدن نه.
4. پیش از خواب سپر بخرید، نه بعد از اینکه به شما حمله شد.

بازی از دل تلگرام شروع شد و هنوز همان‌جاست. اما دیگر فقط آنجا نیست: در هر مرورگر معمولی باز می‌شود، و می‌توانید بدون هیچ حساب تلگرامی وارد شوید — یا از صفر شروع کنید.

یک آدم، یک حساب

تلگرام و گوگل هیچ چیزی از هم نمی‌دانند. تلگرام هرگز ایمیل شما را به ما نمی‌گوید و گوگل هرگز حساب تلگرامتان را. پس اگر از قبل در تلگرام بازی می‌کنید و با گوگل ثبت‌نام کنید، بازی راهی برای شناختن شما ندارد — حساب دومی می‌سازد، با سکه و کارت و استریک جدا. موجودی‌ها هرگز ادغام نمی‌شوند.

وارد ماندن

ورود از وب ۳۰ روز اعتبار دارد، اما اگر تب را ببندید زودتر تمام می‌شود: عمداً فقط در همان تبی نگه داشته می‌شود که از آن وارد شده‌اید، پس تب تازه یعنی ورود دوباره. عوض شدن شبکه — وای‌فای دیگر، دیتای موبایل، روشن کردن وی‌پی‌ان — شما را از حساب خارج نمی‌کند. ورودی که از تبِ خودش عمر بیشتری داشته باشد، ورودی است که روی یک کامپیوتر مشترک کس دیگری پیدایش می‌کند.

دستگاه‌های شما

تنظیمات هر ورود معتبر را فهرست می‌کند: نوع دستگاه و مرورگر، زمان شروع، و زمان آخرین استفاده. یکی را خارج کنید، یا همه را یکجا. هر بار از کامپیوتری استفاده کردید که مال خودتان نیست، همین کار را بکنید.

وصل‌کردن حساب X

در پروفایل، داخل صفحهٔ ویرایش، ردیفی هست به نام Connected Accounts. وصل‌کردن X (توییتر سابق) راه دیگری برای ورود نیست — تو روی همان حسابی می‌مانی که هستی. این کار فقط ثابت می‌کند آن نام کاربری مال توست.

ما یک بار، و فقط یک سؤال از X می‌پرسیم: تو کیستی. هیچ‌وقت چیزی پست نمی‌کنیم، تایم‌لاینت را نمی‌خوانیم و رمز X تو را نمی‌بینیم. در صفحهٔ اجازهٔ خودِ X نوشته می‌شود که برنامه می‌تواند پست‌ها را بخواند، چون کوچک‌ترین دسترسی‌ای است که X کنار «این حساب مال کیست» می‌دهد و از آن کوچک‌تر وجود ندارد — ما هرگز چنین درخواستی نمی‌فرستیم.

هر حساب X فقط به یک حساب TiCkTOM تعلق می‌گیرد. اگر آن نام کاربری قبلاً جای دیگری وصل شده باشد، بازی به تو می‌گوید و بی‌صدا جابه‌جایش نمی‌کند. قطع‌کردن در همان ردیف است، و با قطع‌کردن نام کاربری ذخیره‌شده را پاک می‌کنیم.

سکه ارز خودِ بازی است. کریپتو نیست، قابل برداشت نیست، و تعدادش هم زیاد است — اما هر چیز واقعی در تیک‌تام اول با سکه خریده می‌شود.

درآمد شما با سکه در ساعت سنجیده می‌شود، که PPH نوشته می‌شود. مهم‌ترین عدد روی صفحهٔ شماست و از سه جا می‌آید:

• کارت‌ها — موتور اصلی، و تنها بخشی که مستقیم کنترلش می‌کنید.
• بسته‌های گردونهٔ جایزه — PPH دائمی که روی گردونه برده می‌شود.
• بسته‌های هدیه و کمپین‌ها — اعطای یک‌باره.

هر سه در یک مجموع واحد جمع می‌شوند. ارتقای کارت آن را برای همیشه بالا می‌برد؛ بردِ گردونه هم می‌تواند همین کار را بکند. بعضی تقویت‌ها موقتاند و جدا نمایش داده می‌شوند — تقویتی که منقضی می‌شود بخشی از PPH پایهٔ شما نیست، و برنامه عمداً این دو را از هم جدا نگه می‌دارد تا درآمد واقعی‌تان هیچ‌وقت با چیزی که در آستانهٔ تمام‌شدن است زیبا جلوه نکند.

کارت یک کسب‌وکار است که مال شماست. خریدش سکه می‌برد، ارتقایش سکهٔ بیشتر، و تا وقتی برمی‌گردید تولید می‌کند.

هر کارت یک سطح دارد. ارتقا هم قیمت و هم خروجی ساعتی‌اش را بالا می‌برد، و خروجی سریع‌تر از آنچه از قیمت چند سطح اول حدس بزنید رشد می‌کند — سطح‌های ابتدایی یک کارت بدترین ارزشی است که آن کارت هرگز ارائه می‌دهد، و به همین دلیل ارتقای کارتی که همین حالا دارید معمولاً از خرید یک کارت جدید بهتر است.

معدن

ROKO · VEX · QUAN · GRAVIK
PYRA · VOLT · OREX · SONIX

کریستال

LUMA · CRYSTA · PRISM · GEMIX
DUST · FROST · ASTRA · SHADE

کوره

KORB · FORJ · SMELT · WELD
MOLD · RIVT · BOLT · RIGG

فناوری

ENGI · CIRQ · CODEX · PIXL
MEKA · NEXA · TRACE · ARCHI

زیستی

AURA · TOX · SPORE · VIRIX
MEDIX · PURE · HAZE · FLORA

کمبوی روزانه

هر روز، سه کارت مشخص کمبوی روزانه را می‌سازند. همان روز هر سه را داشته باشید یا ارتقا دهید تا پاداش بگیرید. کمبو به مرکز مأموریت هم خوراک می‌دهد — بخش ۱۳ را ببینید.

کارت‌ها دیگر سکه را مستقیم توی موجودی شما نمی‌ریزند. هرکدام انبار خودش را پر می‌کند و شما جمعش می‌کنید.

هر کارت حالا آنچه از آخرین باری که خالی‌اش کردید تولید کرده نگه می‌دارد. می‌توانید یک کارت را برداشت کنید، یا با یک ضربه همه را برداشت کنید. برداشت فقط وقتی ممکن است که دست‌کم ۳ ساعت از کل تولید شما، در مجموع همهٔ کارت‌ها، جمع شده باشد. هر کارت تولید کل عمر خودش را هم ثبت می‌کند، تا ببینید کدام کارتتان واقعاً خرجش را درآورده، به‌جای حدس‌زدن از روی سطحش.

ظرفیت

انبار کارت بی‌انتها نیست. ظرفیت برابر است با ۲۰ × خروجی ساعتی‌اش — بیست ساعت تولید. وقتی پر شد، کارت متوقف می‌شود: هرچه می‌ساخت به‌سادگی از دست می‌رود.

سطح شما را موجودی سکه‌تان تعیین می‌کند، و همان است که مشخص می‌کند چند معدن می‌توانید نگه دارید و یک دوستِ دعوت‌شده چقدر برایتان می‌ارزد.

سیزده سطح وجود دارد. راهتان را به بالا «خرج» نمی‌کنید — سطح از موجودی‌ای که به آن رسیده‌اید پیروی می‌کند. به ستون چهارم توجه کنید: سطح شما همان سقف معادن شماست، که بی‌سروصداترین و مهم‌ترین اثر بالارفتن سطح است.

سیارهٔ شما یک شبکه است. هر چیزی روی آن — بازیکنان، معادن، پایگاه خودتان — روی یک مختصات می‌نشیند، و فاصله تعیین می‌کند چه کاری ارزش انجام‌دادن دارد.

نقشه را از خانه باز کنید. آزادانه می‌توانید جابه‌جا و بزرگ‌نمایی کنید؛ به آنچه در دسترستان است محدود نیستید. آنچه می‌توانید رویش عمل کنید هم همین است: هر چیزی روی سیاره‌تان، و فاصله فقط سهمی را که از بازیکنان و از مهاجم‌ها (معادن سکه) می‌گیرید کم می‌کند.

پایگاه شماجایی که زندگی می‌کنید. برای سپر فوری، تلپورت تصادفی و آیتم‌ها رویش بزنید.

بازیکن، آنلایندر ۴۰۰ ثانیهٔ اخیر فعال بوده — حمله به او رد می‌شود.

بازیکن، آفلاینقابل حمله، و در حال جمع‌آوری نیست — پس چیز بیشتری برای بردن هست.

سپردارحمله به این یکی شکست می‌خورد. یک اکشن رویش خرج نکنید.

زمین خالیکسی آنجا نیست. می‌توانید قفلش کنید یا رویش تلپورت شوید.

قفل‌شدهدر اختیار کسی است. قابل گرفتن نیست.

یک معدنکریپتو در دل زمین. استخراجش یک اکشن کامل هزینه دارد؛ فقط حمله به مهاجم‌ها یک‌سوم است.

فاصله برایتان هزینه دارد

معدن کریپتو از هر فاصله‌ای همان‌قدر می‌پردازد. بازیکن یا مهاجمی که همسایهٔ دیوار‌به‌دیوار باشد ۱۰۰٪ می‌پردازد. هرچه دورتر، سهم کمتری جمع می‌کنید، تا کفِ ۱۰٪ در فاصله‌های خیلی زیاد. فاصله با گام‌های شبکه سنجیده می‌شود، نه خط مستقیم — سه خانه به کنار و چهار خانه به بالا می‌شود هفت، نه پنج.

نتیجهٔ عملی: همسایهٔ متوسط از غریبهٔ ثروتمند بهتر است. بازیکنانی که وسط یک منطقهٔ شلوغ می‌نشینند بیشتر از آن‌هایی درمی‌آورند که دنبال بزرگ‌ترین اسم سیاره می‌دوند.

می‌توانید از بازیکنان دیگر سکه بگیرید. آن‌ها هم می‌توانند از شما بگیرند. این همان بخشی از تیک‌تام است که حریف دارد.

واقعاً چه چیزی در معرض خطر است

یک حمله درصدی از هر چیزی که بازیکن در طول عمرش داشته برنمی‌دارد. آنچه در قابلمه است این‌هاست:

• موجودی سکهٔ فعلیشان، به‌علاوهٔ
• درآمدی که تولید کرده‌اند اما هنوز جمع نکرده‌اند، با شمارش رو به عقب تا ۲۴ ساعت،
• منهای هرچه در همان بازه از آن‌ها گرفته شده.

فاصله بعد از آن تعیین می‌کند چقدر سریع می‌توانید ببریدش، نه اینکه چقدر آنجا هست: ضریب، قدرت استخراج آیتم شما را مقیاس می‌کند، و قابلمه سقفی می‌گذارد بر آنچه آن قدرت می‌تواند به آن برسد. هدفی دور با موجودی بزرگ می‌تواند همچنان کم‌ارزش‌تر از همسایه‌ای با موجودی کوچک باشد.

هر چند وقت می‌توانید عمل کنید

حمله‌ها و عملیات معدن یک سهمیهٔ مشترک دارند: بیست اکشن در هر بازهٔ دوساعته، یا چهل اکشن اگر تیک‌تام پرمیوم داشته باشید. وقتی تمام شد یا صبر می‌کنید، یا از فروشگاه زمان انتظار را ریست می‌کنید.

هر اکشن هزینهٔ یکسانی ندارد. حمله به یک بازیکن واقعی یک اکشن کامل خرج می‌کند. حمله به مهاجم — معادن سکه روی نقشه — یک‌سوم هزینه دارد، پس سه حملهٔ مهاجم روی هم یک اکشن خرج می‌کنند. در حملهٔ مهاجم هیچ‌کس سکه از دست نمی‌دهد، و به همین دلیل ارزان‌تر از رفتن سراغ یک آدم قیمت‌گذاری شده است. خودِ سهمیه مشترک است: وقتی تمام شد، برای هر دو تمام شده است.

انتقام

مورد حمله قرارگرفتن پایان ماجرا نیست. حمله به شما می‌تواند فرصت انتقام از بازیکنی که آن را انجام داده به شما بدهد — به‌جای حافظه‌تان، اعلان‌هایتان را چک کنید.

سپر نسبت به آنچه نجات می‌دهد ارزان‌ترین چیز بازی است. بیشتر ضررهای بزرگ بدشانسی نیستند؛ شبی هستند که بدون سپر گذشته.

سپرها در فروشگاه خریده می‌شوند و رده‌بندی دارند. ارزان‌ها با سکه خریده می‌شوند و شش تا دوازده ساعت دوام می‌آورند؛ بلندمدت‌ترها یک شبانه‌روز، سه روز یا یک هفته می‌مانند. تا وقتی سپر بالاست، حمله‌ها به شما شکست می‌خورند.

پنجاه‌وپنج نوع سپر در بازهٔ قیمتی وجود دارد، پس فروشگاه به‌جای کل فهرست، آنچه سطح و موجودی شما واقعاً به آن می‌رسد را نشانتان می‌دهد.

سپر فوری — خریده‌شده برای همان لحظه، نه از قفسه

روی پایگاه خودتان در نقشه بزنید و یکی از سه گزینه سپر فوری است: دو ساعت محافظت، همان‌جا خریده‌شده، بدون آنکه لازم باشد اول آیتمی در فروشگاه پیدا کنید.

قیمتش همان لحظه، از روی دو چیز، برایتان حساب می‌شود:

• ۱٪ از درآمد ساعتی‌تان به ازای هر ساعت پوشش، و
• ۰٫۰۵٪ از موجودی سکه‌تان به ازای هر ساعت پوشش.

هر دو مهم‌اند، و معمولاً جزء مربوط به موجودی غالب است — موجودی ذخیره‌شده معمولاً چندین برابر درآمد یک ساعت است، و همان موجودی است که مهاجم واقعاً می‌برد. بازیکنی که چیزی پس‌انداز نکرده تقریباً هیچ نمی‌پردازد؛ بازیکنی که روی یک ثروت نشسته، به تناسب آنچه سپر دارد از آن محافظت می‌کند می‌پردازد. می‌توانید با سکه، USDT یا استارز تلگرام بپردازید، با نرخ ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ سکه = ۱ استار = ۱ سنت، با کف یک استار.

روزی سه بار، و هرگز دومی تا وقتی اولی هنوز در جریان است. قیمت هر بار که پنل را باز می‌کنید دوباره بررسی می‌شود، پس آنچه می‌بینید همان است که می‌پردازید.

تلپورت تصادفی

گزینهٔ دوم روی پایگاه خودتان. یک ضربه پایگاه شما را به جای دیگری از نقشه می‌برد، با قیمتی به سکه که به سطحتان بستگی دارد — ۵۰٬۰۰۰ در سطح ۱، و در هر سطح دو برابر. واقعاً تصادفی نیست: بازی شما را جایی می‌گذارد که واقعاً چیزی برای حمله وجود دارد، نه اینکه وسط فضای خالی رهایتان کند. روزی سه بار.

دو محافظتی که همین حالا دارید

هیچ‌کدام سپری نیست که بخرید، و هیچ‌کدام به‌تنهایی کافی نیست.

آنلاین‌بودن. اگر در ۴۰۰ ثانیهٔ اخیر کاری در بازی کرده باشید، حمله به شما یکسره رد می‌شود — به مهاجم گفته می‌شود «هدف آنلاین است» و چیزی هم خرج نمی‌کند. به همین دلیل است که مهاجمان دنبال بازیکنان خواب می‌گردند: تا وقتی مشغول بازی هستید، اصلاً نمی‌شود به شما حمله کرد.

سقف به‌ازای هر مهاجم. یک بازیکن می‌تواند حداکثر ۳ بار در هر ساعت به شما حمله کند. این نه جلوی یک حمله را می‌گیرد و نه جلوی چند بازیکن مختلف را؛ جلوی این را می‌گیرد که یک نفر با ضربه‌های پشت‌سرهم شما را خالی کند.

قفل‌ها و تلپورت‌ها

• قفل‌ها یک موقعیت روی نقشه را نگه می‌دارند تا کس دیگری نتواند بگیردش.
• تلپورت‌ها شما را جای بهتری می‌برند — نزدیک‌تر به هدف‌ها، یا دورتر از کسی که مدام پیدایتان می‌کند.
• انتقال‌ها چیزها را میان حساب‌هایی که خودتان کنترل می‌کنید جابه‌جا می‌کنند.

معادن آن بخشی از نقشه‌اند که به‌جای سکه، کریپتوی واقعی می‌پردازند. این فعالیتی متفاوت از حمله است، و قاطی‌کردن این دو رایج‌ترین خطای تازه‌واردهاست.

پراکنده روی سیاره‌تان معادنی هستند که توکن همان سیاره را در خود دارند. یکی را برمی‌دارید، مدتی کار می‌کند، و شما آنچه تولید کرده را جمع می‌کنید. برخلاف حمله، وقتی شما استخراج می‌کنید هیچ‌کس چیزی از دست نمی‌دهد — دارید از زمین برمی‌دارید، نه از یک آدم.

سقف معادن شما همان دلیلی است که بالارفتن سطح حتی بعد از راحت‌شدن درآمدتان هم مهم می‌ماند: یک Titan سیزده معدن را هم‌زمان می‌گرداند، یک Starter یکی.

کارت‌ها سکه تولید می‌کنند. فروشگاه چیزهایی را می‌فروشد که فقط با سکه به دست نمی‌آیند: معدن‌های کریپتو، سپر، تله‌پورت، انتقال — تکی، یا بسته‌بندی‌شده با تخفیف.

ارزان‌تر بودن کریپتو نسبت به استارز عمدی است، نه اشتباهی که باید گزارش شود. تلگرام از هر پرداخت با استارز سهمی برمی‌دارد؛ پرداخت با تتر از آن سهم عبور می‌کند، و ما ترجیح می‌دهیم این تفاوت را به شما بدهیم تا اینکه قیمت هر دو را یکی نگه داریم.

باندل‌ها هرچه بمانند ارزان‌تر می‌شوند

باندلی که فروش نمی‌رود با قیمت کامل منتظرتان نمی‌ماند. با ۱۰٪ تخفیف باز می‌شود و هر ۱۲ ساعت ۵٪ دیگر ارزان‌تر می‌شود، تا کف ۳۵٪. موجودی محدود است، و باندلی که تمام شود ۱۲ ساعت بعد برمی‌گردد — و دستهٔ تازه دوباره از ۱۰٪ تخفیف شروع می‌کند، پس صبر برای تمام‌شدنش آن را ارزان‌تر نمی‌کند.

گردونه تنها جایی در بازی است که یک ضربه می‌تواند درآمد شما را برای همیشه عوض کند.

چرخش‌ها با بازی‌کردن به دست می‌آیند و با استارز تلگرام یا توکن هم قابل خریدند. جدول جوایز واقعاً متنوع است: سکه، آیتم، تقویت موقت PPH، چرخش اضافه — و بسته‌های دائمی PPH، که همان‌ها ارزش اهمیت‌دادن دارند.

بازیکنان تازه چرخش‌های معرفی سخاوتمندانه‌ای می‌گیرند، پس ارزشش را دارد که گردونه را زود و وقتی ارزان است یاد بگیرید.

مجموعه‌ای از هدف‌های روزانه و هفتگی، با صندوق‌هایی که با بازی‌کردنِ معمولی باز می‌شوند، نه با بازی‌کردنِ متفاوت.

از دکمهٔ زیر نقشه در خانه بازش کنید. داخلش دو مسیر هست:

روزانه

هفت صندوق روی دو خط — یک خط رایگان که همه دارند، و یک خط پرمیوم. شش‌تایشان با کارهای همان روز باز می‌شوند: استخراج، حمله به یک بازیکن، خرید سپر یا قفل، سواپ توکن، چرخاندن گردونه، و ورود دوستی که دعوتش کرده‌اید. هفتمی، «فول‌هاوس»، وقتی باز می‌شود که هر شش باز شده باشند. هر صندوق می‌گوید چه می‌خواهد و یک دکمهٔ برو می‌دهد که شما را دقیقاً به همان صفحه می‌برد، نه اینکه وسط یک منو رهایتان کند. کل تخته هر ۲۴ ساعت ریست می‌شود.

هفتگی

فهرستی بلندتر با هدف‌های بزرگ‌تر، که به یک صندوق پایانی ختم می‌شود و ردهٔ آن به تعداد صندوق‌هایی که آن هفته باز کرده‌اید بستگی دارد. یک روز را از دست بدهید، باز هم می‌توانید هفته را تمام کنید.

کلیدها

کلیدها بیشتر از این‌جاها می‌آیند: کمبوی روزانه — یکی به ازای هر کارت کمبو، به‌علاوهٔ سه تای دیگر برای کامل‌کردن هر سه — گیفت‌کد روزانه، و زنجیرهٔ ورودت در روزهای ۵ و ۹؛ چند وظیفهٔ یک‌باره (مثل تأیید ایمیل) و برخی بسته‌های هدیه هم کلید می‌دهند. همان‌ها هستند که صندوق‌ها را باز می‌کنند، پس کمبو و مرکز مأموریت در عمل یک سامانه‌اند. صندوقی که باز شده هفت روز منتظر کلید می‌ماند و بعد از بین می‌رود. همهٔ صندوق‌هایی که داری، با شمارش معکوسشان، در بخش صندوق‌ها در پروفایلت دیده می‌شوند.

چهار جدول، که هرکدام چیز متفاوتی را رتبه‌بندی می‌کنند. دانستن اینکه کدام کدام است، تفاوت میان رقابت‌کردن و امیدواربودن است.

جدول‌های ۲۴ ساعته و هفتگی به نفرات برتر یک تقویت موقت PPH می‌پردازند. بخش رویدادها نشان می‌دهد چه چیزی الان در جریان است و چه چیزی در راه است، همراه با شمارش معکوس تا شروع — تا بتوانید برای یک رویداد آماده باشید، نه اینکه وسط تمام‌شدنش کشفش کنید. رویدادهای تمام‌شده از فهرست می‌افتند.

دیواری از بازیکنان دیگر، که عمداً طوری ساخته شده که نتوانید از آن به‌عنوان فهرست هدف استفاده کنید.

از بالای خانه به چپ بکشید، یا روی تیک‌بوک بزنید. شبکه‌ای از بازیکنان می‌گیرید — چهره، حال، نام، سطح — که به شش شکل می‌توانید مرتبشان کنید:

• همه — هر کسی که در ۳۰ روز اخیر فعال بوده، تازه‌ترین اعضا اول. آخرین گزینهٔ ردیف است (فهرست با «فعال» باز می‌شود)، و تنها مرتب‌سازی‌ای است که می‌توانید تا انتهایش اسکرول کنید.
• بُر — تصادفی. دوباره بزنید تا دوباره بریزد. هر بار پنجرهٔ تازه‌ای می‌کشد، پس هیچ‌وقت به سطر آخر نمی‌رسد و اگر دنبال شخص خاصی هستید این آن گزینه نیست.
• فعال — چه کسی جدیدتر از همه آنلاین بوده.
• سطح — بالاترین اول.
• قهرمانان — بازیکنانی که در رویدادی که جایزه داده، سه نفر اول شده‌اند.
• جدید — تازه‌ترین چهره‌هایی که واجد شرایط‌اند.

کشف مختصات، موجودی سکه یا وضعیت سپر هیچ‌کس را نشان نمی‌دهد، و هیچ راهی برای مرتب‌کردن بر اساس ثروت وجود ندارد. این عمدی است: اینجا جایی است برای پیداکردن آدم‌ها، نه طعمه. روی هرکس بزنید تا پروفایلش باز شود، جایی که کارنامهٔ عمر، دستاوردها و دکمهٔ افزودن دوست هست.

هر کاشی استیکر حالِ بازیکن را نشان می‌دهد و، اگر تنظیمش کرده باشد، خط وضعیتش را — تنها چیزی روی کاشی که خودش نوشته است.

برای دیده‌شدن در مرتب‌سازی‌های گزیده — بُر، فعال، سطح، قهرمانان، جدید — باید سطح ۳ یا بالاتر باشید، روی اورفان نباشید، دست‌کم دو روز از حسابتان گذشته باشد، و در هفتهٔ اخیر فعال بوده باشید. همه شرط سطح و عمر حساب را کنار می‌گذارد و شرط آخر را گشادتر می‌کند: هر کسی را که روی اورفان نیست و در ۳۰ روز اخیر فعال بوده فهرست می‌کند، با هر سطحی و هر اندازه تازه. نکتهٔ وجودی‌اش همین است.

یک گیم‌نت کوچک از CADINU Labs، شریک ما. یک بازی انتخاب کن، بازی کن، نتیجه را ببین.

سه بازی HTML5 در تب Games هستند: Gem Jumper، Sky Fighter و Firefly. ساختهٔ CADINU Labs هستند و داخل تیک‌تام اجرا می‌شوند. رایگان‌اند، برای شروع سکه نمی‌خواهند، و به‌تنهایی هر چند بار که بخواهید می‌توانید بازی کنید، اما هر روز فقط امتیاز تعداد محدودی از اجراهای هر بازی ثبت می‌شود.

این صفحه یک صفحه است: همان سه عنوان، هرکدام با یک دکمهٔ بازی، و زیر هرکدام بهترین امتیاز تا حالا و صاحبش، بهترین امتیاز خودتان، و اینکه تا حالا چند اجرا بازی شده. اینجا راهی برای بازی مقابل کس دیگری نیست: مینی‌گیم‌ها فقط بازی تکی است.

بازی‌های بیشتر در کادینو گیمز. بالای آن سه عنوان، دکمهٔ همین‌جا عضو شو و ۴۵ بازی انجام بده کادینو گیمز را باز می‌کند: گیم‌نت خود کادینو لبز در تلگرام، با ۴۵ بازی. آنجا یک برنامهٔ جداست، با حساب و قواعد خودش: هیچ کاری که آنجا بکنید موجودی، لول یا کارت‌های شما را در تیک‌تام تغییر نمی‌دهد. این لینک به کادینو گیمز می‌گوید که از تیک‌تام آمده‌اید، و ما تعداد لمس‌های این دکمه را می‌شماریم.

امتیازها پرداخت نمی‌شوند. هنوز نه، و این تصادفی نیست. بازی‌ای که در مرورگر شما اجرا می‌شود، امتیازش را هم همان‌جا حساب می‌کند؛ یعنی می‌شود بدون بازی کردن امتیاز ساخت — پس پرداخت سکه بابت آن، فقط پول دادن به اولین کسی است که سراغش برود.

کاری که فعلاً انجام می‌شود اندازه‌گیری است. داریم می‌بینیم گیم‌نت واقعاً چطور استفاده می‌شود، و مبالغ از روی کاری که بازیکن‌ها واقعاً کرده‌اند تعیین می‌شود، نه از روی حدس.

در بازی تکی جا ماندید؟ تا ده دقیقه بعد یک تبلیغ کوتاه ببینید تا امتیاز همان اجرا دو برابر ثبت شود، یک بار در هر اجرا. همان تبلیغ ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ سکه هم می‌دهد، حداکثر ۳ بار در ساعت و ۱۰ بار در روز. فقط در بازی تکی: امتیاز دوبرابری که در یک مسابقه خریده شود، چیزی است که حریفتان هرگز نداشته.

تلگرام به حساب‌های پریمیوم اجازه می‌دهد یک کانال را بوست کنند. کانال ما را بوست کنید و نگهش دارید — بازی بابتش به شما پول می‌دهد.

جایزه بابت بوست کردن نیست — بابت این است که سه روز بعد هنوز بوست کرده باشید. بوستی که پیش از آن برداشته شود چیزی نمی‌دهد، و بوستی که یک بار پرداخت شده هرگز دوباره پرداخت نمی‌شود. اگر چند بوست هم‌زمان داشته باشید، هرکدام جدا شمرده و پرداخت می‌شود.

چیزی برای دریافت کردن نیست. وقتی بوست به سه روز رسید، سکه‌ها و چرخش خودشان می‌آیند و ربات خبرش را به شما می‌دهد.

نزدیک به چهار نفر از هر پنج بازیکن تیک‌تام از راه یک دوست آمده‌اند. سامانهٔ دعوت هم به همان نسبت می‌پردازد.

وقتی کسی را دعوت می‌کنید، از چهار راه سکه می‌گیرید:

1. هنگام ثبت‌نام — مبلغ ثابت ۳۷٬۵۰۰ سکه برای شما، به ازای هر بازیکن تازه‌ای که با دعوت شما از تلگرام وارد شود، چه تلگرام پرمیوم داشته باشد چه نه (ثبت‌نام با گوگل این پاداش را ندارد).
2. همراه با بالارفتن سطحش — هر بار که به سطح تازه‌ای می‌رسد پرداختی انجام می‌شود، از ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ سکه در Novice تا ۶۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ در Titan (جدول بخش ۰۶ را ببینید).
3. در نقاط عطف — پرداخت‌های پاداش در ۱، ۳، ۶، ۱۰، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ دوست، که از ۲۵٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ سکه بالا می‌رود.
4. همراه با برداشت درآمدش — ۳٪ از درآمد کارت‌هایی که برداشت می‌کند، که جدا به شما داده می‌شود و از سهم او کم نمی‌شود؛ وقتی ۵ نفر از دعوت‌شده‌هایتان در ۷ روز گذشته بازی کرده باشند ۴٪، و با ۱۵ نفر ۵٪. فقط ۲۵ دعوت نخستتان این سهم را می‌دهند، و اگر خودتان درآمد ساعتی داشته باشید، در هر ساعت هرگز بیش از آن نمی‌پردازد.

پیوند دعوتتان همه‌جا کار می‌کند

یک پیوند دعوت به دو شکل کار می‌کند. اگر داخل تلگرام لمس شود، تیک‌تام را مستقیم روی دعوت شما باز می‌کند. اگر جای دیگری باز شود — یک پیامک، یک توییت، مرورگری بدون تلگرام — به صفحه‌ای وب از تیک‌تام می‌رسد که تلگرام یا گوگل را به‌عنوان راه ورود پیشنهاد می‌دهد، تا دوستی که هرگز تلگرام نداشته هم بتواند از همان پیوند وارد شود. از هر دری که بیاید، همان کد همراهش می‌ماند و اعتبار دعوت مال شماست.

نقشهٔ شبکهٔ شما

دعوت‌هایتان یک فهرست نیستند، یک نقشه‌اند. هر کسی که آورده‌اید یک حباب است، اندازه و رنگش بر اساس سطحی که رسیده، و خطی وصلش می‌کند به کسی که دعوتش کرده. حباب خودتان وسط است. حباب‌ها روی هم نمی‌افتند — یکی را هل بدهید بقیه را کنار می‌زند؛ یکی را بکشید فقط همان با انگشتتان می‌آید. روی یک حباب بزنید تا ببینید آن آدم واقعاً چقدر برای شما می‌ارزد.

نقشه سه سطح عمق دارد، چون درآمدتان هم همین‌قدر دارد: کسانی که شما دعوت کرده‌اید، کسانی که آن‌ها دعوت کرده‌اند، و یک لایه بعد از آن.

پاداش‌های سکه‌ای بالا هیچ‌وقت متوقف نمی‌شوند. سهم از درآمد یک چیز کاملاً دیگر است: بریده‌ای از آنچه پلتفرم واقعاً درمی‌آورد، پرداخت‌شده به ارزش واقعی.

واجد شرایط شدن

به ۱۰ دوست دعوت‌شده که به سطح ۳ رسیده باشند نیاز دارید. هر دوستی که تا به حال دعوت کرده‌اید برای این حد به حساب می‌آید، از جمله آن‌هایی که خیلی پیش از وجود این برنامه دعوت شده‌اند.

از چه چیزی سهم می‌برید

کمیسیون شما از سود پلتفرم روی آنچه دوستانتان خرج می‌کنند درمی‌آید، نه از قیمت روی برچسب. خریدهای مختلف حاشیهٔ سود متفاوتی دارند:

استخراج‌کننده‌های کریپتو پایین‌اند چون بیشتر آنچه بازیکن برای یکی از آن‌ها می‌پردازد، خرجِ همان کریپتویی می‌شود که آن استخراج‌کننده پس می‌دهد. خرید سکه اصلاً کمیسیون ندارد — آن سکه‌ها را خودِ بازی ضرب کرده، پس تقسیم‌کردنشان یعنی پرداخت به شما از جیب خودمان، نه از درآمد.

نرخ شما

سهم شما در شش ماه اول بالا می‌رود و بعد تثبیت می‌شود. ماه‌ها به ازای هر دوست، از روزی که آن دوست پیوسته شمرده می‌شوند — نه از روزی که شما برنامه را شروع کرده‌اید. پس هر دوست تازه‌ای که می‌آورید صعود خودش را از ۱۰٪ به ۶۰٪ آغاز می‌کند، هرچقدر هم که شما در برنامه بوده باشید، و در هر لحظه شما ترکیبی از نرخ‌ها را در کل گروهتان درمی‌آورید، نه یک نرخ واحد.

سه سطح عمق

جدول بالا مربوط به دوستان مستقیم توست. از کسانی که آن‌ها دعوت می‌کنند و کسانی که آن‌ها دعوت می‌کنند هم سهم می‌بری — با نرخ ثابت، برای تمام ۳۶ ماه، بدون آن بالا رفتن و بدون آن افت.

سطح ۲ و ۳ ثابت‌اند و تمام ۳۶ ماه ادامه دارند، چون کارشان با سطح ۱ فرق دارد: سطح ۱ به جذب‌کردن پاداش می‌دهد، سطح ۲ و ۳ به ساختن جذب‌کننده — و آن ارزش مثل یک معرفی تکی کم‌رنگ نمی‌شود.

پرداخت گرفتن

درآمدها ۲۱ روز می‌نشینند تا قابل برداشت شوند — همان بازه‌ای که یک بازپرداخت یا برگشت پول می‌تواند آن‌ها را باطل کند. پس از آن، برداشت پول را به کیف پول درون‌برنامه‌ای شما می‌برد، و از آنجا مثل هر موجودی دیگری رفتار می‌کند.

لحظه‌ای که واجد شرایط شوید در برنامه و از طریق بات به شما اطلاع داده می‌شود، و دوباره همراه با درآمد روزانه‌تان.

جایی که سمت کریپتویی بازی زندگی می‌کند. شش توکن، و مسیری میان همه‌شان.

تبدیل یک توکن را با نرخ روز به توکن دیگر تبدیل می‌کند، با کارمزدی که پیش از تأیید نشانتان داده می‌شود. واریز کریپتو را از بیرون می‌آورد. برداشت آن را به کیف پول خودتان می‌فرستد.

آوردن کریپتو به داخل

یک واریز برای رسیدن به حسابتان دو چیز لازم دارد: آدرس، و ممو — کدی کوتاه مثل TT7K3M9Q که وقتی واریز را شروع می‌کنید اپ به شما می‌دهد. آدرس میان همه‌ی بازیکن‌ها مشترک است، پس ممو تنها چیزی است که می‌گوید این پول مال شماست. انتقالی که بدون آن برسد، به هیچ‌کس وصل نمی‌شود.

اگر کیف پول خودتان را دارید — تون‌کیپر، فانتوم، متامسک — وصلش کنید و اپ هر دو را خودش پر می‌کند. اگر کریپتوی شما روی صرافی‌ای مثل کوین‌بیس است، باز هم می‌توانید واریز کنید، ولی فقط روی شبکه‌ای که فرم برداشتش فیلد ممو دارد. TON روی هر صرافی این فیلد را دارد. سولانا تقریباً هیچ‌وقت ندارد: آنجا اول به کیف پول خودتان برداشت کنید و از آن واریز کنید.

بیرون بردن کریپتو

برداشت به کیفی می‌رود که وصل و اثبات کرده باشید — هرگز به آدرسی که در یک کادر تایپ شود. یک بار در صفحه‌ی برداشت وصلش کنید و به یاد می‌ماند؛ اثبات‌کردن همان چیزی است که جلوی هر کسی را که به حسابتان دست پیدا کند می‌گیرد تا پولتان را به جایی که هرگز نبوده‌اید نفرستد.

شبکه را با دقت انتخاب کنید. یک دارایی می‌تواند روی چند شبکه وجود داشته باشد، و انتقالی که روی یک شبکه به آدرسی فرستاده شود که فقط روی شبکه‌ی دیگری وجود دارد، توسط هیچ‌کس — از جمله ما — قابل بازیابی نیست.

توکنی که قابل تبدیل نیست و کارمزد جداگانه‌ای برای شبکه‌اش ندارد، حداقل برداشت ندارد. کارمزد ثابتی هم جدا از این کم می‌شود که پیش از تأیید شما در صفحه‌ی تأیید نشان داده می‌شود.

بعد از ثبت، بعضی برداشت‌ها مستقیم می‌روند و بعضی اول بررسی می‌شوند. در هر دو حالت کار دیگری از شما لازم نیست، و تا لحظه‌ای که فرستاده نشده می‌توانید از تاریخچه لغوش کنید.

بازار کارت: یک کارت را در قالب سند منجمد کنید و در مزایده به بازیکن دیگری بفروشید، یا روی سند کس دیگری پیشنهاد بدهید.

از دکمهٔ زیر نقشه به آن برسید — همان اردکِ با چکش مزایده — یا از ردیف داخل پنل درآمد کارت. نشان روی آن دکمه کارت‌هایی را می‌شمارد که از آخرین باری که بازش کردید برای فروش گذاشته شده‌اند، پس وقتی نگاه می‌کنید به صفر برمی‌گردد. آگهی‌های خودتان هرگز شمرده نمی‌شوند.

یک کارت را به سطح ۱۰ برسانید تا بتوانید آن را به یک سند تبدیل کنید: شیئی قابل انتقال که سطح کارت را با خودش می‌برد. تبدیل، کارت را منجمد می‌کند — تا وقتی سند است برای شما تولید نمی‌کند — و بعد سند قابل عرضه است.

فروختن

مزایده‌ها ۲۴ ساعت ادامه دارند. پیشنهادی در ۵ دقیقهٔ پایانی ساعت را تمدید می‌کند، پس نمی‌شود مزایده را با ضربهٔ ثانیهٔ آخر برد. پلتفرم ۱۰٪ از فروش را برمی‌دارد.

پیشنهاد دادن

گذاشتن یک پیشنهاد پول را قفل می‌کند — تا وقتی پیشنهاد پابرجاست نمی‌توانید آن را جای دیگری خرج کنید. مزایده را ببازید و آزاد می‌شود؛ ببرید و کارت مال شماست. کارمزد کوچک پیشنهاد برای این وجود دارد که پیشنهاد اسپم هزینه داشته باشد.

فعال‌کردن آنچه خریده‌اید

بازخرید یک سند، آن را دوباره به کارتی کارآمد روی حساب شما تبدیل می‌کند. دو قانون:

• اگر همان کارت را از قبل داشته باشید، سند فقط وقتی فعال می‌شود که سطحش از کارت شما بالاتر باشد، و کارتتان به سطح سند می‌رسد. اگر هم‌سطح یا پایین‌تر باشد، رد می‌شود و سند برای فروش نزد شما می‌ماند.
• کارت فعال‌شده ۷ روز از بازار قفل می‌شود، تا نشود یک کارت را همان بعدازظهر میان حساب‌ها چرخاند.

هر سند تاریخچهٔ خودش را با خود دارد — چه کسی مالکش بوده، به چه قیمتی فروخته شده، و کِی — پشت دکمهٔ تاریخچه.

وقتی کسی پیشنهاد نمی‌دهد

مزایده‌ای که ۲۴ ساعتش را بدون حتی یک پیشنهاد تمام کند از دست نرفته است. می‌توانید ۲۴ ساعت دیگر به ساعتش اضافه کنید — و این کار سه بار ممکن است. بعد از تمدید سوم، آگهی برای همیشه تمام است: دکمهٔ تمدید ناپدید می‌شود و سند به شما برمی‌گردد تا دوباره بگذاریدش یا فعالش کنید.

هر کارتی که دارید را می‌شود به کسی نشان داد که نه حساب دارد، نه تلگرام، و نه قصد نصب چیزی. پاسپورت دقیقاً همین است: یک صفحهٔ عمومی برای یک کارت.

از پنل درآمد کارت‌هایتان کارت را به اشتراک بگذارید تا یک لینک بگیرید. صفحه‌ای که باز می‌شود تصویر خود کارت، نامش، سطحی که رسیده و مقدار تولیدش در هر ساعت را نشان می‌دهد. در هر مرورگری باز می‌شود، و وقتی لینک را داخل تلگرام یا ایکس می‌گذارید درست پیش‌نمایش می‌گیرد، نه اینکه فقط یک آدرس خشک بیفتد.

این صفحه برای لحظه‌ای ساخته شده که کسی هنوز بازیکن نیست — و به همین دلیل است که پشت کارت‌های چاپی یک کیو‌آر دارد که به همین صفحه می‌رسد. کسی که کارت فیزیکی در دست دارد دوربین را می‌گیرد رویش و می‌بیند آن کارت چه می‌کند، بی‌آنکه اول از او بخواهند چیزی نصب کند.

پیوندی دوطرفه میان دو بازیکن. هیچ‌کس بدون موافقتش دوست شما نمی‌شود، و دوستان نمی‌توانند به هم حمله کنند.

پروفایل کسی را باز کنید و روی افزودن دوست بزنید. تا وقتی نپذیرد هیچ اتفاقی برایش نمی‌افتد — درخواست یک پیشنهاد است، نه یک واقعیت. آن را بالای فهرست تیک‌هاب ← دوستان می‌بیند و می‌تواند بپذیرد یا رد کند. اگر اتفاقاً هر دو به هم درخواست بدهید، همان موافقت حساب می‌شود و بی‌درنگ وصل می‌شوید.

دوست‌بودن چه چیزی را عوض می‌کند

• نمی‌توانید به هم حمله کنید. این را بازی اجرا می‌کند، نه ادب — حمله رد می‌شود.
• وقتی دوستی به بازیکن دیگری حمله می‌کند به شما گفته می‌شود (فقط اندازهٔ حمله)، و اگر آن دوست پرمیوم داشته باشد، وقتی سپرش تمام می‌شود هم خبردار می‌شوید تا بتوانید به او سپر هدیه بدهید. هیچ‌وقت اینکه کجاست، هیچ‌وقت اینکه به چه کسی زده. اعلان می‌گوید چه شد، نه کجا.
• می‌توانید این اعلان‌ها را در تنظیمات خاموش کنید؛ تا وقتی روشن‌اند، حداکثر ۳۰ تا از آن‌ها در روز به شما می‌رسد.

حذف دوستی فوری نیست

چون دوست‌بودن یعنی نمی‌توانید به هم حمله کنید، پایان‌دادن فوری‌اش راهی می‌شد برای انداختن سپری که طرف مقابل نمی‌دانست دارد به آن تکیه می‌کند. پس حذف دوستی یک شمارش معکوس ۲۴ ساعته را شروع می‌کند. در تمام آن مدت دوست می‌مانید — و همچنان نمی‌توانید به هم حمله کنید — و تا پیش از تمام‌شدنش هر لحظه می‌توانید لغوش کنید. بازیکن دیگر هم شمارش معکوس را می‌بیند.

هرکسی را که می‌شناسید، در یک صفحه. چهار تب: دوستان، دشمنان، فعالیت و کشف.

از دکمهٔ HUB روی کارت خانه باز می‌شود. قبلاً منویی بود جلوی صفحه‌هایی که خودتان هم می‌توانستید باز کنید؛ حالا خودش همان صفحه است.

دوستان

هرکسی که با او وصل هستید. درخواست‌هایی که منتظر پاسخ شما هستند بالای همین لیست می‌نشینند، با دکمه‌های «قبول» و «رد» روی همان ردیف — دیگر تب جداگانه‌ای ندارند، پس هیچ درخواستی جایی که نگاه نمی‌کنید بی‌جواب نمی‌ماند. عددی که روی تب دوستان است دقیقاً همین‌ها را می‌شمارد. درخواست‌هایی که شما فرستاده‌اید پایین صفحه زیر یک خط هستند و می‌توانید پس بگیرید.

دشمنان

یک رقابت اعلام‌شده، و دو نفر لازم دارد: شما اعلام می‌کنید، او می‌پذیرد. اعلام‌هایی که منتظر شمایند بالای همین تب با همان دو دکمه می‌آیند و شمارشان روی تب می‌نشیند.

هیچ چیزی نمی‌دهد. نه پاداشی، نه میان‌بری، نه موقعیتش، نه حمله‌ای که پیش‌تر نمی‌توانستید بکنید. هر قانونی که برای یک غریبه هست، برای دشمن هم هست. این فقط برچسبی است که هر دو پذیرفته‌اید — و همین که رضایت هر دو لازم است، نمی‌گذارد ابزاری برای تعقیب کسی شود که هرگز راضی نبوده.

نمی‌شود با یک نفر هم‌زمان دوست و دشمن بود. هرکدام دوم بیاید رد می‌شود.

فعالیت

دو روز گذشتهٔ آدم‌هایی که می‌شناسید: چه کسی غارت شد و چقدر، چه کسی برای چه کسی سپر خرید، و با چه کسی تازه دوست شده‌اید.

نام مهاجم هرگز گفته نمی‌شود. دوستان شما اندازهٔ حمله‌ای که کرده‌اید را می‌بینند و هرگز نمی‌فهمند به چه کسی زده‌اید؛ این همان قانون است از سمت دیگر. اگر هر دو طرف نام‌برده می‌شدند، دو ویژگی محتاط تبدیل به یک شبکهٔ لو دادن می‌شد.

سپر هدیه دادن به دوست

روی ردیف یک غارت، Shield را بزنید تا قیمت را ببینید، بعد Gift را بزنید تا پرداخت شود. دوستتان دو ساعت محافظت می‌گیرد. هیچ سکه‌ای به حسابش واریز نمی‌شود و هیچ چیزی هم به شما برنمی‌گردد — شما برایش زمان می‌خرید، نه سکه.

قیمت از موجودی و درآمد او حساب می‌شود، نه شما، چون چیزی که محافظت می‌شود مال اوست. یک تازه‌کار که بخواهد برای یک نهنگ سپر بخرد، قیمت نهنگ را می‌بیند و معمولاً از پسش برنمی‌آید؛ این طراحی است، نه ایراد.

وقتی دوستتان از قبل سپر دارد رد می‌شود — هدیه هرگز روی محافظتی که کسی پولش را داده نمی‌نویسد، و دو ساعت اغلب کوتاه‌تر است — همچنین وقتی در ۳۰ دقیقهٔ گذشته به کسی حمله کرده (۱۵ دقیقه با پرمیوم)، وقتی حمله‌هایش هنوز در جریان است، وقتی دوست نیستید، یا وقتی یکی‌تان دیگری را بلاک کرده. هر کدام همان محافظی است که برای بالا بردن سپر خودتان هم اعمال می‌شود، این بار روی او.

کشف

تیک‌بوک — دیوار چهره‌ها، قابل گشتن، با دکمهٔ درخواست روی هرکدام. همان صفحهٔ قبلی، حالا یک تب اینجا.

دو چیز که بازیکنان دیگر کنار نام شما می‌بینند، انتخاب‌شده از فهرست‌های ثابت.

در پروفایلتان، حال و وضعیتت را تنظیم کن را باز کنید. یک استیکر متحرک برای حالتان و یک خط برای وضعیتتان انتخاب کنید، بعد ذخیره را بزنید — انتخاب‌ها تا آن را نزنید اعمال نمی‌شوند. برای پاک‌کردن، دوباره روی انتخاب‌شده بزنید.

هر دو فهرست بسته‌اند، و کل طراحی ایمنی هم همین است: چیزی برای تایپ‌کردن وجود ندارد، پس چیزی هم برای نظارت نیست، و هر عبارت بعداً می‌تواند طوری ترجمه شود که متنِ نوشتهٔ بازیکن هرگز نمی‌توانست.

بعضی خط‌های وضعیت تا وقتی به دستشان نیاورید قفل‌اند. قفل‌شده با رنگ خاکستری و همراه شرطش نشان داده می‌شود — «به سطح ۵ برس»، «یک رویداد را نفر اول تمام کن» — نه پنهان، چون پاداشی که کسی نمی‌بیند کسی را هم انگیزه نمی‌دهد.

پس از تنظیم، حال و وضعیت شما کنار نامتان دیده می‌شود: در پروفایلتان، در کارت خانه، در پروفایل عمومی‌تان آن‌طور که بازیکنان دیگر می‌بینند، و روی کاشی‌تان در کشف.

یک ردیف زیر نوار بخش‌ها که هر چیزی را که همین حالا ارزش دانستن دارد با خود می‌آورد.

هر بار یک کارت نشان می‌دهد و هر چند ثانیه عوض می‌شود: رویدادهای زنده با زمان باقی‌مانده، پیشنهاد پرمیوم اگر هنوز نداشته باشیدش، کارت‌هایی که تازه در تیک‌ترید عرضه شده‌اند، و هر اعلانی که تیم گذاشته باشد. شمارندهٔ گوشه می‌گوید چند تا هستند.

برای جابه‌جایی میان کارت‌ها خودتان بکشیدش — این کار جلو رفتن خودکار را متوقف می‌کند، پس وسط خواندن از زیر دستتان در نمی‌رود. × ردیف را تا پایان همین نشست پنهان می‌کند؛ دفعهٔ بعد که برنامه را باز کنید برمی‌گردد.

اشتراکی پولی داخل بازی. با تلگرام پرمیوم یکی نیست، که اینجا هیچ چیزی نمی‌دهد.

مزیت اصلی این است که پنجرهٔ دوساعتهٔ اکشن‌هایتان دو برابر می‌شود: چهل حمله و عملیات معدن به‌جای بیست. و چون حملهٔ مهاجم یک‌سوم اکشن هزینه دارد، یعنی تا ۱۲۰ حملهٔ مهاجم در یک پنجره به‌جای ۶۰. کارت‌هایتان هم پس از آفلاین‌شدن ۱۸ ساعت به تولید ادامه می‌دهند، به‌جای ۱۲.

طرح‌ها هفتگی، ماهانه و شش‌ماهه‌اند، و مزایا زنده بررسی می‌شوند — وقتی اشتراک منقضی شود پنجره بی‌درنگ به بیست برمی‌گردد، نه در راه‌اندازی بعدی.

داخل تلگرام، هر طرح با استارز پرداخت می‌شود، مثل هر خرید درون‌برنامه‌ای دیگر. در نسخهٔ وب (ticktom.com، ورود بدون تلگرام) دکمهٔ «پرداخت با کارت» به‌جایش صفحهٔ پرداخت امن Stripe را باز می‌کند — چون تلگرام اجازهٔ فرم کارت داخل مینی‌اپ را نمی‌دهد. خرید با کارت تا ۴۸ ساعت پس از پرداخت قابل استرداد است و به‌محض استفاده (یک تبدیل، برداشت، یا چرخوندن گردونهٔ شانس پرمیوم) این حق از دست می‌رود؛ بازهٔ دقیق هم پیش از پرداخت روی صفحهٔ خرید و هم پس از آن روی صفحهٔ تأیید نوشته می‌شود.

اگر چیزی درست نیست — پرداختی که نرسیده، جایزه‌ای که نیامده، کارتی که عجیب رفتار می‌کند — یک تیکت باز کنید. تیکت به حساب شما وصل می‌ماند، پس لازم نیست کسی دو بار ثابت کند کیست.

تیکت‌ها داخل خود اپ‌اند: یکی باز کنید، بنویسید چه شد، و پاسخ در همان‌جا می‌آید. بنویسید چه کردید و انتظار چه داشتید؛ تیکتی که فقط می‌گوید «کار نمی‌کند» یک رفت‌وبرگشت هزینه دارد تا کسی بتواند شروع کند.

اول بپرسید — و وقتی پاسخ خودکار مشکل را حل نکرد، با یک نفر حرف بزنید

پیش از باز کردن تیکت می‌توانید سؤالتان را بپرسید. در اپ، اولین کارت صفحهٔ Support است؛ در وب‌سایت، گزینهٔ پشتیبانی در پایین صفحه است و اول از شما می‌خواهد وارد شوید، چون پشتیبانی روی حساب شما کار می‌کند. پاسخ‌ها خودکارند و از راهنمای منتشرشدهٔ TiCkTOM می‌آیند و اگر منبعی داشته باشند، پیوندش هم کنارشان هست. روی هر پاسخ نوشته شده TiCkTOM AI (دستیار هوش مصنوعی): به حساب شما دسترسی ندارد و هرگز خودش را یک انسان معرفی نمی‌کند.

وقتی پشتیبانی خودکار نتواند مشکلی را حل کند، دکمهٔ گفتگو با پشتیبانی انسانی را همان‌جا نشان می‌دهد: زیر سؤالی که تشخیص دهد باید یک نفر رسیدگی کند، زیر هر سؤالی دربارهٔ حساب خودتان، و زیر پاسخی که بگویید کمکی نکرد. آن را بزنید تا گفتگو به یک کارشناس انسانی سپرده شود: سؤال شما و پاسخ خودکار در تیکت باز شما، یا یک تیکت تازه، ثبت می‌شود و مستقیم به همان‌جا می‌روید. لازم نیست چیزی را دوباره بنویسید. در تلگرام، /human هر وقت بخواهید شما را به یک نفر می‌رساند و همیشه رایگان است. در تیکت، پاسخ خودکار با برچسب خودکار مشخص است تا همیشه بدانید کدام پاسخ از یک انسان آمده.

پاسخ هوش مصنوعی و اسکرین‌شات — و گفتگو با یک نفر، همیشه رایگان

پاسخ‌ها حالا می‌توانند از یک مدل هوش مصنوعی بیایند — در وب‌سایت، در صفحهٔ Support اپ و در تلگرام — و روی هر کدام نوشته شده TiCkTOM AI (دستیار هوش مصنوعی). این مدل فقط راهنمای منتشرشدهٔ TiCkTOM و آخرین ارقام رسمی را می‌خواند. همچنان به حساب شما دسترسی ندارد و انسان نیست. سؤال‌های مربوط به حسابتان، مشکلات امنیتی و هر چیزی که از آن مطمئن نباشد، به یک نفر سپرده می‌شود.

هر روز چند پاسخ رایگان هوش مصنوعی دارید و در خود گفتگو می‌بینید چندتا مانده. سؤال‌هایی که پاسخ‌های منتشرشدهٔ خود TiCkTOM از قبل جوابشان را داده‌اند — مثل قوانین و سقف‌های دقیق — رایگان می‌مانند و از سهم رایگانتان کم نمی‌کنند. اگر خیلی زود دوباره بپرسید، گفتگو می‌گوید چقدر صبر کنید. وقتی پاسخ‌های رایگان امروز تمام شد، در تلگرام با ۱ استار تلگرام سه پاسخ دیگر هوش مصنوعی می‌گیرید: پاسخ همین سؤال و دو سؤال بعدی‌تان. قیمت پیش از پرداخت نشان داده می‌شود و اگر همان پاسخ اول نرسد، استار به شما برگردانده می‌شود. در وب‌سایت و اپ، پاسخ اضافهٔ هوش مصنوعی هنوز فروخته نمی‌شود.

گاهی یک اسکرین‌شات مشکل را زودتر از کلمه‌ها توضیح می‌دهد، برای همین می‌توانید یکی را به سؤالتان پیوست کنید — JPEG، PNG یا WEBP. در تلگرام، عکس را در چت خصوصی با ربات بفرستید؛ در گروه، آن را همراه /tom، با منشن کردن ربات، یا در جواب پیام ربات بفرستید. اسکرین‌شات فقط برای پاسخ دادن به سؤال شما به کار می‌رود و نگه داشته نمی‌شود. اگر در آن عبارت بازیابی، کلید خصوصی، رمز عبور یا کد ورود دیده شود، پشتیبانی خودکار آن را تکرار نمی‌کند و به شما می‌گوید آن را لو‌رفته بدانید — یعنی فرض کنید کس دیگری آن را دیده است. در چت خصوصی تلگرام، عکس را هم تلاش می‌کند پاک کند.

در تلگرام، /human همیشه رایگان و همیشه در دسترس است، چه پاسخ رایگان هوش مصنوعی برایتان مانده باشد چه نه. در اپ و وب‌سایت، گفتگو با پشتیبانی انسانی وقتی پیشنهاد می‌شود که پاسخ خودکار نتواند مشکل را حل کند، پس از اینکه بگویید پاسخی کمکی نکرد، و برای سؤال‌های مربوط به حسابتان.

TiCkTOM AI چه چیزی به خاطر می‌سپارد — و چطور پاکش کنید

برای اینکه لازم نباشد یک مشکل را دو بار توضیح دهید، TiCkTOM AI یک حافظهٔ کوتاه پشتیبانی نگه می‌دارد: مشکلی که هنوز باز است، کارهایی که قبلاً امتحان شده و اینکه کمک کرده یا نه، و اینکه آخرین سؤالتان چطور حل شد. هر چیزی که شبیه عبارت بازیابی، کلید خصوصی، رمز عبور یا کد ورود باشد در آن ذخیره نمی‌شود. برای دیدنش، مرکز پشتیبانی — صفحهٔ Support اپ — را باز کنید و حافظهٔ پشتیبانی شما را بزنید.

پاک کردن حافظهٔ پشتیبانی من پس از تأیید شما آن را پاک می‌کند؛ تیکت‌هایتان باقی می‌مانند. اگر کاری نکنید، ۹۰ روز پس از آخرین فعالیت پشتیبانی‌تان خودبه‌خود پاک می‌شود، یا تا ۳۶۵ روز در جایی که ردهٔ تمدیدشده اعمال شود.

قیمت بعضی توکن‌ها از بازار خارجی خوانده نمی‌شود. قیمتشان از یک استخر می‌آید، و آن استخر را پروژهٔ خود آن توکن تأمین می‌کند — نه TiCkTOM.

قیمت از کجا می‌آید

قیمت بیشتر دارایی‌های اینجا از یک صرافی واقعی خوانده می‌شود. یک توکن تازه یا شریک معمولاً چنین مرجعی ندارد، پس به جایش یک استخر می‌گیرد: دو انبار توکن کنار هم. خرید یک طرف آن را کمیاب‌تر می‌کند و قیمتش بالا می‌رود؛ فروش برعکس. هیچ‌کس این عدد را تعیین نمی‌کند — معامله آن را پیدا می‌کند.

چه کسی استخر را پر می‌کند

پروژهٔ خودِ آن توکن. این برای تو به‌عنوان بازیکن مهم است: هر معامله از همان چیزی تسویه می‌شود که آن پروژه گذاشته، پس اگر استخر خالی شود معامله‌ها فقط متوقف می‌شوند. هرگز بی‌سروصدا از جیب TiCkTOM برداشته نمی‌شود.

خودت نقدینگی بگذاری

در نسخهٔ وب، صرافی ← بازار ← تأمین نقدینگی. هر دو طرف را به نسبت فعلی استخر می‌گذاری و سهمی از آن می‌گیری. هر معامله کارمزدی می‌دهد. سهم تو از این کارمزد جدا از استخر نگه داشته می‌شود و آن را جداگانه برداشت می‌کنی — به سهمت در استخر اضافه نمی‌شود.

دو نکته را قبلش بدان:

• فقط مقدارِ متناسب برداشته می‌شود. استخر هر دو طرف را به نسبت خودش می‌پذیرد. اگر از یکی بیشتر از جا وارد کنی، اضافه‌اش در موجودی خودت می‌ماند — هرگز بلعیده نمی‌شود.
• همان دو مقدار را پس نمی‌گیری. با معاملهٔ مردم، استخر هر طرفی را که بالا می‌رود می‌فروشد و هر طرفی را که پایین می‌آید می‌خرد. موقع خروج، کسری از هرچه آن لحظه دارد به تو می‌رسد؛ کارمزدهایی که به دست آورده‌ای جداگانه برداشت می‌شوند و مال تو می‌مانند. اگر قیمت یکی خیلی جابه‌جا شود، این می‌تواند از صرفِ نگه‌داشتن هر دو کمتر باشد.

خروج

هر درصدی، هر وقت. نه قفل زمانی هست، نه حداقلی که مجبور باشی جا بگذاری — آخرین تأمین‌کننده هم می‌تواند تمام سهمش را بردارد.

درخواست بازار

اگر پروژهٔ توکنی داری و هنوز استخری برای توکنت نیست، از همان صفحه می‌توانی درخواست بدهی. هر درخواست را دستی بررسی می‌کنیم — استخر قیمت دارایی‌ای را تعیین می‌کند که بازیکن‌ها نگه می‌دارند و برداشت می‌کنند، پس خودکار نیست. اگر تأیید شد، خودت استخر را پر می‌کنی و کارمزدش هم مال خودت است. TiCkTOM چیزی نمی‌گذارد.

مقداری که پیشنهاد می‌دهی قیمت افتتاحیه را می‌سازد، پس دوبار نگاهش کن: ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ توکن در برابر ۱۰۰ USDT یعنی گفته‌ای هر توکنت یک‌صدم سنت می‌ارزد، و استخر حرفت را باور می‌کند.

استخرها با هم حرف نمی‌زنند

هر استخر بازار مستقل خودش است. یک طرف هر استخر استیبل‌کوینی مثل USDT است. اگر توکن A استخری در برابر USDT داشته باشد و توکن B هم، این به این معنا نیست که معاملهٔ A/B داریم — نه مسیریابی بین استخرها هست، نه تعادل‌سازی خودکار. یک توکن می‌تواند در چند استخر باشد و در هرکدام کمی متفاوت بیارزد؛ بعضی توکن‌ها دقیقاً به همین دلیل عمداً فقط یک استخر دارند.

هر کسی که یک روز اینجا بوده باشد می‌تواند در چند ثانیه توکنی بسازد، بی‌آنکه کسی از پیش بازبینی‌اش کند. این عمدی است — و دقیقاً به همین دلیل قوانین آن‌طرفش سخت‌گیرانه‌اند.

چه چیزی لازم دارید

• ایمیل و شماره تلفن تأییدشده.
• حسابی که دست‌کم ۲۴ ساعت از ساختش گذشته باشد.
• نامی بین ۲ تا ۴۰ حرف.
• نمادی ۲ تا ۵ حرف یا رقم، که پیش‌تر برای توکن دیگری گرفته نشده باشد.

هزینه‌اش، در حال حاضر

۱۰ تتر برای لیست‌کردن — همان لحظه‌ی لیست‌شدن برداشته می‌شود و هرچه بعدش پیش بیاید برنمی‌گردد. سپس خرید آغازینی دست‌کم ۱۰ تتر، در حال حاضر: پول خودتان، که به‌عنوان اولین خرید روی منحنی قیمت توکن خودتان خرج می‌شود.

صفحه‌ی معرفی اختیاری — توضیح، لینک وب‌سایت، لینک تلگرام — ۴۰ تتر بیشتر می‌خواهد، یک‌بار، هنگام ساخت.

لوگو اختیاری و رایگان است. هنگام ساخت توکن اضافه‌اش کنید: هر عکس یا تصویری را با هر شکلی، تا ۱۰ مگابایت، بارگذاری کنید و تیک‌تام آن را وسط‌چین، به مربع بریده و به اندازه‌ی ۲۵۶×۲۵۶ تغییر اندازه می‌دهد — نیازی نیست خودتان از پیش ببرید یا فشرده کنید. برای هر توکن دقیقاً یک‌بار می‌توانید بارگذاری کنید، همان زمان ساخت؛ بعدش دیگر نمی‌شود عوضش کرد.

چه چیزی به دست می‌آورید

عرضه‌ی ثابت ۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ توکن. نه قابل تغییر، نه قابل ضرب بعدی، و برای هر توکنی که این‌طور ساخته شود یکسان. توکن شما فقط در برابر تتر جفت می‌شود و بس. خرید آغازین شما توکن واقعی را به قیمت همان منحنی می‌خرد، درست مثل خرید هر معامله‌گر بعدی — همان توکن‌ها مستقیم به کیف‌پول خودتان می‌رسند، و همین تنها موجودی آغازین شماست؛ چیزی رایگان برایتان ضرب نمی‌شود.

همیشه می‌توانید تا قیمت آغازین بفروشید. همان منحنی‌ای که خرید آغازین شما را قیمت‌گذاری کرد، از همان‌جا هر فروشی را هم قیمت‌گذاری می‌کند، تا همان نقطه‌ای که توکن از آن شروع شد — جایی که خرید یک توکن کم‌رونق می‌تواند بی‌رمق شود، فروش این‌طور نمی‌شود.

خرید، فروش، و اینکه کجا می‌شود

معامله همیشه داخل صرافی خودِ تیک‌تام می‌ماند، در برابر تتر — توکنی که این‌طور ساخته شده هرگز پایش به زنجیره‌ای بیرونی نمی‌رسد. ساختن یک توکن و معامله‌اش، هر دو در اپلیکیشن تلگرام و در وب یک‌جور کار می‌کنند؛ هیچ‌کدام از این دو در با آن فرق نمی‌گذارد.

توکنی که از قبل روی زنجیره هست

لیست‌کردن توکنی که همین حالا روی TON، سولانا یا یکی از زنجیره‌های EVM وجود دارد، درخواست دیگری است: ۶۰ تتر هزینه دارد و همیشه برای بازبینی به یک انسان می‌رود. وقتی پای قرارداد واقعی و دارندگان واقعی در میان باشد، هیچ‌چیز خودکار لیست نمی‌شود. صفحه‌ی معرفی اختیاری همان ۴۰ تتر را می‌خواهد، در هر دو حالت.

اگر توکنی بدرفتاری کند چه می‌شود

چون کسی توکن تازه را پیش از لیست‌شدن بررسی نمی‌کند، بررسی بعد از آن انجام می‌شود و هر کسی می‌تواند گزارش بدهد. گزارش‌دادن معامله را متوقف نمی‌کند — اگر می‌کرد، چند گزارش هماهنگ راه ارزانی می‌شد برای فلج‌کردن یک رقیب. یک انسان نگاه می‌کند و بعد یکی از این پنج حالت درست است:

چیزهایی که بیشترین هزینه را به بازیکنان معمولی تحمیل می‌کنند، به همان ترتیبی که می‌بینیمشان.

روزی یک بار سر زدن

تولید دوازده ساعت پس از آفلاین‌شدن متوقف می‌شود، پس یک بازدید روزانه تقریباً نیم روز تولید را نگرفته می‌گذارد. سر زدن تقریباً هر ۱۲ ساعت همان چیزی است که جلوی این ضرر را می‌گیرد — دو بازدید به فاصلهٔ یک ساعت کمکی نمی‌کند، چون فاصله مهم است نه تعداد.

خوابیدن بدون سپر

ارزان‌ترین سپر سکه‌ای کسری از آن چیزی است که یک حملهٔ شبانه می‌برد. پیش از بستن برنامه بخریدش، نه بعد از دیدن اعلان.

حمله‌کردن و بعد رفتن

وقتی حمله می‌کنید سپرتان می‌شکند و تا سی دقیقه نمی‌توانید سپر تازه‌ای بالا بیاورید. اگر قرار است حمله کنید، اول یک نشست حمله کنید نه آخرش.

دنبال بزرگ‌ترین هدف دویدن

فاصله سهم شما را تا یک‌دهم پایین می‌آورد. بازیکن ثروتمندِ آن سر سیاره معمولاً کم‌ارزش‌تر از بازیکن معمولیِ خانهٔ بغلی است.

خریدن کارت جدید به‌جای ارتقا

سطح‌های اول هر کارت بدترین ارزش آن است. عمیق‌کردن کارتی که همین حالا دارید تقریباً همیشه از پهن‌کردن مجموعه‌تان بهتر است.

برداشت‌نکردن جوایز جدول برترین‌ها

این‌ها خودکار نیستند و منقضی می‌شوند. رتبه‌آوردن و جمع‌نکردن، رایج‌ترین راهی است که بازیکنان چیزی را که قبلاً برده‌اند از دست می‌دهند.

ترجیح‌دادن تعداد دعوت به کیفیت آن

دوستی که تا سطح ۱۳ بازی کند ده‌ها هزار برابرِ دوستی که ثبت‌نام کند و برود به شما می‌پردازد — و فقط دوستانی که به سطح ۳ می‌رسند برای سهم از درآمد به حساب می‌آیند.

همهٔ سیاست‌های TiCkTOM در یک جا، در بخش حقوقی و سیاست‌ها در وب‌سایت (/legal). هر سند در یک خط می‌گوید دربارهٔ چیست و آخرین بار کِی به‌روز شده.

• شرایط استفاده — چه کسی می‌تواند بازی کند، حساب یعنی چه، آیتم‌های مجازی، خریدها، و اینکه اگر قوانین زیر پا گذاشته شود چه می‌شود.
• سیاست حریم خصوصی — در حین بازی چه چیزی جمع می‌شود، چرا، به دست چه کسی می‌رسد، تا کی نگه داشته می‌شود و چه انتخاب‌هایی دارید؛ از جمله آنچه TiCkTOM AI و حافظهٔ پشتیبانی نگه می‌دارند.
• احراز هویت — بررسی اختیاری هویت: برای چیست، چه کسی انجامش می‌دهد، TiCkTOM چه چیزی دریافت می‌کند و چه چیزی را هرگز دریافت نمی‌کند.
• قوانین برداشت — پیش از اینکه پولی خارج شود چه چیزهایی باید درست باشد، چه سقف‌هایی اعمال می‌شود، و وقتی درخواستی برای بررسی نگه داشته می‌شود چه اتفاقی می‌افتد.
• سیاست توکن‌های ساخت بازیکنان — چه کسی می‌تواند در TiCkTOM توکن بسازد، هزینه‌اش چقدر است، قیمتش چطور تعیین می‌شود و کِی می‌تواند حذف شود.

این راهنما توضیح می‌دهد بازی چطور کار می‌کند؛ سیاست‌ها قانون‌اند. هر جا این دو با هم نخوانند، سیاست ملاک است.

راهنمای میدانی داخل خود بازی باز می‌شود، پس برای خواندنش لازم نیست از برنامه بیرون بروید (/manual).

همین سند است، با همان فهرست، جست‌وجو و انتخاب زبان. لینک بیشتر بخوانید در جواب پشتیبانی و کارت اینجا چه کار کنم؟ در گفتگوی راهنما، آن را درست در همان بخشی باز می‌کنند که از آن آمده‌اند.

لینک‌های داخل آن در برنامه می‌مانند: لینک به بخشی دیگر همین صفحه را عوض می‌کند، لینک به یک صفحهٔ بازی شما را به آنجا می‌برد، و فقط لینک واقعاً بیرونی بیرون باز می‌شود. دکمهٔ از AI بپرسید TiCkTOM AI را روی راهنما باز می‌کند تا دربارهٔ همان چیزی که می‌خوانید سؤال کنید.

راهنمای بازیکن (/guide، از خانه) همهٔ فصل‌های این راهنما را به زبان شما فهرست می‌کند و هر فصل، راهنما را درست در همان فصل باز می‌کند. دکمهٔ راهنمای بازیکن بالای راهنما شما را به آن برمی‌گرداند.